Στο πλαίσιο της δράσης «Μια
φωτογραφία – μια ιστορία: Το παρελθόν μέσα από τον φακό της μνήμης», που
υλοποιεί το 1ο ΓΕΛ Λευκάδας «Αθανάσιος Ψαλίδας» με στόχο την ανάδειξη της
σημασίας της φωτογραφίας ως ιστορικού και συναισθηματικού τεκμηρίου και την
καλλιέργεια διαγενεακών δεσμών μέσα από την ανταλλαγή ιστοριών και βιωμάτων,
μαθητές και μαθήτριες του σχολείου μας «συναντήθηκαν» διαδικτυακά την Τρίτη 24
Φεβρουαρίου με τον βραβευμένο συγγραφέα και μεταφραστή λογοτεχνικών έργων κ. Μιχάλη Μακρόπουλο.
Οι μαθητές/τριες είχαν την ευκαιρία, συνομιλώντας με τον συγγραφέα, να
γίνουν κοινωνοί των σκέψεών του σχετικά με τη συγγραφική δραστηριότητα, τα
ερεθίσματα που κινητοποιούν τη φαντασία και την έμπνευσή του, τη λογοτεχνία ως
εσωτερική ανάγκη και τρόπο κατανόησης του κόσμου, καθώς και την ειλικρίνεια και
την αυθεντικότητα των συναισθημάτων που πρέπει να χαρακτηρίζουν κάθε «επίδοξο»
συγγραφέα. Κυρίως, μοιράστηκαν με τον κ. Μακρόπουλο την κοινή αγάπη τους για τη
Λευκάδα, τοποθεσίες της οποίας – όπως το αγαπημένο του Κρυονέρι στον Άη Γιάννη
– αποτελούν σκηνικό πολλών ιστοριών του. Οι μαθητές/τριες δέχτηκαν πολύτιμες
συμβουλές και αξιοποίησαν την εμπειρία του στην προσπάθειά τους να γράψουν
μικρές ιστορίες, δανειζόμενοι την ιδιότητα του συγγραφέα και δοκιμάζοντας τις
δυνάμεις τους στον μαγικό κόσμο της λογοτεχνικής δημιουργίας. Οι ιστορίες αυτές
θα συνοδεύσουν παλιές φωτογραφίες από το οικογενειακό τους αρχείο, αναδεικνύοντας
το συναίσθημα και την ιστορία πίσω από την εικόνα.
Την επόμενη Τρίτη, 3 Μαρτίου, οι
μαθητές/τριες συναντήθηκαν με την κ.
Δάφνη Καλαφάτη. Η Δάφνη Καλαφάτη σπούδασε Διαπολιτισμική Εκπαίδευση και
Φωτογραφία και στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακό στο Art Therapy, στη Σχολή Καλών
Τεχνών, του Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή., ενώ σήμερα ασχολείται και με την παραγωγή ταινιών ντοκιμαντέρ.
Στην ομιλία της με τίτλο «Η
Φωτογραφία ως Ντοκουμέντο και Μνήμη» ανέδειξε την εικόνα ως απόδειξη, ως φορέα
μνήμης αλλά και ως πολιτική πράξη, τονίζοντας πως «ο άνθρωπος υπάρχει μέσω της
μνήμης του».
Εστίασε στη φωτογραφία ως ντοκουμέντο, με βασικό της στόχο την ενημέρωση και
την καταγραφή, υπογραμμίζοντας τον ρόλο της ως ιστορικό και κοινωνικό εργαλείο.
Παρουσίασε παραδείγματα φωτογράφων που κατέγραψαν την παιδική εργασία και, μέσα
από τη δύναμη των εικόνων τους, συνέβαλαν στην αλλαγή κοινωνικών συνθηκών και
νομοθεσιών. Μέσα από σπουδαίες φωτογραφίες-κοινωνικές μαρτυρίες, ανέδειξε πώς η
εικόνα μπορεί να λειτουργήσει ως τεκμήριο εποχής, φτάνοντας στο εμβληματικό
παράδειγμα της φωτογραφίας «Οι 200 της Καισαριανής», ως σύμβολο ιστορικής
μνήμης και συλλογικής ταυτότητας.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι οι φωτογραφίες διαμορφώνουν τον
τρόπο με τον οποίο θυμόμαστε, αποτελούν εργαλείο εξουσίας, αλλά ταυτόχρονα
πιστοποιούν την παρουσία και μετατρέπουν την ιστορία σε οπτική απόδειξη. Η
φωτογραφία «παγώνει» τον χρόνο, επιτρέποντας στις επόμενες γενιές να
πραγματοποιούν ένα ουσιαστικό ταξίδι στο παρελθόν, να συνομιλούν με αυτό και να
επαναπροσδιορίζουν τη σχέση τους με τη μνήμη και την ιστορία.
Η δράση συνεχίζεται, επιβεβαιώνοντας ότι κάθε παλιά φωτογραφία κρύβει μέσα
της μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί.
Σύντομα θα πραγματοποιηθεί Φωτογραφική έκθεση και παρουσίαση
της δράσης αυτής στην αίθουσα τέχνης
“Θεόδωρος Στάμος” του Δήμου Λευκάδας.
